HISTORIA KS GROM WOLSZTYN 

na podstawie pracy p.Mateusza Wiessa 

WSTĘP

 Początki sportu w Wolsztynie sięgały okresu dwudziestolecia międzywojennego. W tym czasie w Wolsztynie działało kilka klubów sportowych uprawiających piłkę nożną. Najbardziej zasłużone były: Szkolny Klub Sportowy Gimnazjum i Seminarium Nauczycielskiego, a także Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół", Klub Sportowy „Unites", Klub Sportowy „Czarni". Pojawiały się także takie kluby sportowe, które istniały krótko i nie odegrały większej roli w życiu sportowym miasta. Należały do nich Klub Sportowy „Bałtyk" Wolsztyn i Klub Sportowy „Unia". Brały jednak udział w meczach piłki nożnej, zaznaczając swoją krótką obecność.

Po odzyskaniu niepodległości w dniu 5 stycznia 1919 roku zostało zorganizowane Seminarium Nauczycielskie w Wolsztynie, a w nim silny Klub Sportowy „Jordan". Prowadził on kilka sekcji na wysokim poziomie. Klub „Jordan" miał własną salę gimnastyczną, która mieściła się w obecnym Liceum Ogólnokształcącym. Klub działał do lipca 1914 roku, kiedy to weszła w życie reforma, likwidująca seminaria nauczycielskie.

Drugim szkolnym klubem był Klub Sportowy Lekkoatletyczny działający przy Państwowym Męskim Gimnazjum. Prowadził on kilka sekcji m.in. piłki nożnej, zdobywając tytuł Mistrza Wolsztyna. Posiadał własną salę gimnastyczną, która znajduje się w obecnej Szkole Podstawowej nr 1.

Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół" powstało w Wolsztynie dnia 21 września 1921 roku. TG „Sokół" prowadziło szeroką działalność kulturalno-oświatową np. teatr amatorski, orkiestrę kameralną, orkiestrę dętą. Towarzystwo zajmowało się również krzewieniem kultury fizycznej. Oprócz ćwiczeń w szerokim zakresie zajmowano się także popularyzacją piłki nożnej. Drużyna rozgrywała swoje mecze bardzo rzadko, przeważnie były to mecze towarzyskie.

Dnia 1 czerwca 1921 roku założony został Klub Sportowy „Unitas". Klub prowadził tyko jedną sekcję. Nastawiony był wyłącznie na piłkę nożną, co zaowocowało tym, że w 1924 roku posiadał dwie silne drużyny. Czołowymi zawodnikami stanowiącymi trzon drużyny byli: Wincenty Hubert, Wincenty Kubaczyk, Alojzy Miśko, Józef Ręka, Edward Stachowiak, Jan Włodarczyk.

Klub Sportowy „Czarni" został powołany dnia 1 lipca 1927 roku. Początkowo utworzył tylko jedną sekcję - piłki nożnej. W późniejszym okresie powstały sekcje tenisa i hokeja, w którym klub osiągał największe sukcesy. Działaczami Klubu Sportowego „Czarni" byli: Józef Domagalski, Maksymilian Ogrodowski, Wiktor Pachorski, Władysław Rogalewski, Zenon Śliwiński, Józef Zboralski, którzy działali pod przewodnictwem Władysława Kowalskiego.

W marcu 1945 roku rozpoczęło się odradzanie działalności sportowej w Wolsztynie. Prekursorem był nowy klub sportowy, który powstał z inicjatywy Związku Walki Młodych (dalej: ZWM). Początkowo nazwa brzmiała Klub Sportowy ZWM „Grom".

W sierpniu 1945 roku utworzył się drugi klub pod nazwą - Kolejowy Klub Sportowy „Kolejarz" przy stacji kolejowej Wolsztyn.

W styczniu 1947 roku nastąpiło połączenie dwóch klubów wolsztyńskich, KS „Grom" i KKS „Kolejarz". W ten sposób powstał jeden klub KKS „Grom" Wolsztyn.

GENEZA I ROZWÓJ ORGANIZACYJNY KLUB

Jednym z czynników wpływających na społeczeństwo małych miejscowości była działalność sportowa. Czasami stawała się ona jedynym rodzajem ekspresji. Sport, który był i jest z natury zjawiskiem pozytywnym, powinien znaleźć stałe miejsce w świadomości jego mieszkańców.

W okresie międzywojennym nastąpił zastój w działalności gospodarczej, co również odbiło się na działalności sportowej Wolsztyna. Powodów było wiele, ale najważniejszy to ciągła wędrówka ludzi w poszukiwaniu sezonowej pracy do Niemiec, bezrobocie, strajki robotnicze. Dopiero 1945 rok był początkiem powojennego rozwoju sportu w Wolsztynie.

Tradycje sportowe w Wolsztynie sięgały okresu międzywojennego. Główną dyscypliną, która rozwijała się była piłka nożna. Wzmianki o imprezach sportowych zamieszczała lokalna gazeta „Orędownik na powiat wolszyński". Informując społeczność wolsztyńską o bieżących rozgrywkach i wydarzeniach sportowych, nie zawsze podawano wynik i rzadko nazwiska zawodników i to przeważnie bez imion.

Zwykle wyglądały one następująco:

2 maja 1927 roku „Orędownik" donosił, że 3 maja odbywać się będą zawody
w piłkę nożną pomiędzy tutejszymi klubami KS „Unitas" i KS „Unia"
o mistrzostwo Wolsztyna. „Unitas" poniósł porażkę w Grodzisku, natomiast „Unia" zwyciężyła w Kargowej niemiecki klub sportowy. Mecz odbędzie się na boisku przy ul. Lipowej. Zachęcał do jego obejrzenia niejaki St. K.

Wczoraj na targowisku rozgrywał się mecz piłki nożnej pomiędzy drużyną miejscowego „Sokoła" a nowo powstałą drużyną Klubu „Czarnych".

W przyszłą niedzielę (11 września) zostanie rozegrany mecz piłki nożnej pomiędzy KS „Czarni" a KS „Unitas" (biało-niebiescy) na boisku przy
ul. Lipowej.

18.09.1927 roku drużyna „Sokoła" wygrała dwukrotnie w piłkę nożną z KS „ Czarni".

18.09.1927 roku KS „Czarni" zwyciężyli w Rakoniewicach tutejszy KS „Strzał" wynikiem 7:0.

25.09.1927 roku na boisku przy ulicy Lipowej „Sokół" pokonał „Czarnych" 3:2.

28.01.1928 roku walne zebranie KS „Czarni" odbyło się w lokalu p. Budy.

Wówczas posiedzenie zarządów i walne zgromadzenia różnych organizacji społecznych odbywały się w lokalach gastronomicznych. Na przykład w hotelu „Polonia" przy ul. Dworcowej nr 1 miały miejsce zebrania organizacji kombatanckich, nauczycielskich, a nawet mistrzostwa Wolsztyna w tenisie stołowym. Hotel był własnością Ludwika Ankiewicza, ojca Henryka i Zdzisława Ankiewiczów, którzy tak wiele wnieśli do sportu w Wolsztynie, zwłaszcza w dyscyplinie jaką była piłka nożna.

15. 04. 1928 roku KS „Unitas" wygrał z Dyskobolią w klasie C wynikiem 2:1.

W niedzielę 26 sierpnia odbędzie się mecz pożegnalny KS „Unites" z TG „Sokół". Mecz jest pożegnalnym, ponieważ „ Unites" łączy się z „Sokołem".

21 i 28 kwietnia 1929 roku odbyły się zawody w piłkę nożną o mistrzostwa Wolsztyna i puchar przechodni. Udział wzięły kluby Gimnazjum, Seminarium, „Czarni" i „Unitas". Tytuł mistrza zdobył Gimnazjalny Klub Lekkoatletyczny i on będzie grał z leszczyńską „Jutrzenką" 29.09. br. na naszym stadionie miejskim".

18.01.1930 roku w szkole podstawowej przy ul. 5 Stycznia nr 14, o godzinie 20-tej odbędzie się zebranie w celu utworzenia miejskiego klubu sportowego w Wolsztynie. Proszeni są o przybycie członkowie byli KS „Czarni" i KS „Unites" oraz członkowie TG „Sokół"[1]. Zebranie zwołał R. Krupa, nauczyciel Gimnazjum. Obecnych było 39 osób. Wybrano zarząd: prezesem został nauczyciel Kaleta, zastępcą prezesa prof. Maćkowiak, sekretarzem A. Buła, zastępcą sekretarza M. Piosik, skarbnikiem F. Kozłowski, zastępcą skarbnika G. Pukacki, trenerem został prof. Krupa. Uchwalono wpisowe 50 gr. i składkę miesięczną 20 gr..

6.04.1930 roku odbył się wiosenny turniej piłki nożnej o przechodnią nagrodę pana Musiała.

06.1930 roku o godzinie 15 odbyły się zawody w piłkę nożną klubu „Jordan" z Seminarium Nauczycielskiego, mistrzem Wolsztyna a KS „Czarni".

5.10.1930 roku na stadionie powiatu wolsztyńskiego odbył się mecz piłki nożnej pomiędzy pierwszą drużyną klubu „Jordan" a KS „Obra" ze Zbąszynia.

W niedzielę 8. 07. 1934 roku odbył się mecz piłki nożnej pomiędzy miejscową drużyną „Sokoła" a drużyną A - klasową „Sokoła" z Leszna. Wynik 3:0. Dwie bramki Strzelił środkowy napastnik Maszkieta, a trzecią Alfons Przymuszała. Sędziował prof. Wiktor Pachorski.

            Ważną postacią w rozwoju sportu w Wolsztynie był działacz lokalny Zdzisław Ankiewicz, który pamiętał działalność sportową w Wolsztynie w trudnych czasach okupacji hitlerowskiej.

Zdzisław Ankiewicz, jako młody chłopiec, wraz rodzicami i starszym bratem, został wysiedlony z Wolsztyna w grudniu 1939 roku do tzw. „Generalnej Gubernii". Były to czasy, kiedy zaczął realizować swoją pasję, jaką była piłka nożna. „Mieliśmy drużynę piłkarską utworzoną z chłopaków naszej dzielnicy miasta Siedlce za Warszawą. Rozgrywaliśmy mecze wyjazdowe w promieniu 20 km od naszej miejscowości, mimo iż była to okupacja. Po powrocie z wysiedlenia do Wolsztyna, brat starszy ode mnie o 3 lata zorganizował drużynę piłki nożnej chłopaków tzw. juniorów. Byli w niej nasi przedwojenni koledzy oraz nowo poznani. By mieć jakieś poparcie wstąpiliśmy do harcerstwa. Był to zastęp sportowy - piłkarski. Z uwagi na słabe zainteresowanie naszą działalnością jak również brak pomocy przy wypadku (kolega doznał złamania nogi) wystąpiliśmy z harcerstwa. W tym czasie powstał Kolejowy Klub Sportowy „Kolejarz" i działacze tego klubu przejęli naszą całą drużynę jako juniorów".

Po zakończeniu wojny w 1945 roku do lat pięćdziesiątych zainteresowanie sportem, głównie piłką nożną było dość duże. Z biegiem lat powstawały kluby z innych dziedzin sportu jak: siatkówka, koszykówka, lekkoatletyka, piłka ręczna, tenis stołowy i żeglarstwo.

Klub Sportowy „Grom" (dalej: KS „Grom") powstał w marcu 1945 roku z inicjatywy Związku Walki Młodych (dalej: ZWM). Na zebraniu w mieszkaniu Hieronima Noskiego, postanowiono założyć drużynę piłki nożnej. Nazwa klubu zaproponowana przez Maksymiliana Piotrowskiego brzmiała: Klub Sportowy ZWM „Grom" i została jednogłośnie przyjęta przez wszystkich zebranych. Pierwszymi organizatorami byli członkowie ZWM: Stanisław Gruszczyński, Bartłomiej Gryning, Józef Józefowski, Henryk Krysztofiak, Hieronim Noski, Edmund Nowak i Maksymilian Piotrowski, którego wybrano kapitanem drużyny.

Sekcja piłki nożnej w 1945 roku liczyła około dwudziestu zawodników. Była to tylko drużyna seniorów. Zawodnikami „Gromu" byli zawodnicy przedwojennych klubów TG „Sokoła" i KS „Czarnych".

Prawie równolegle, w dniu 25 sierpnia 1945 roku powstał drugi klub sportowy pod nazwą Kolejowy Klub Sportowy (dalej: KKS) „Kolejarz" przy stacji kolejowej Wolsztyna. Prezesem klubu był Alojzy Nadolny[2]. Klub KKS „Kolejarz" przejął  patronat nad drużyną juniorów, która działała przy Związku Harcerstwa Polskiego im. Romualda Traugutta w Wolsztynie. Drużyna harcersko-piłkarska z dniem 16 listopada 1945 roku wystąpiła z ZHP i została drużyną juniorów przy KKS „Kolejarz".

Dla działaczy, piłkarzy i mieszkańców Wolsztyna pamiętną datą był styczeń 1947 roku. Nastąpiło wówczas połączenie dwóch klubów wolsztyńskich KS „Grom" i KKS „Kolejarz". Powstał jeden klub, Kolejowy Klub Sportowy „Grom"(dalej: KKS „Grom").

Zdzisław Ankiewicz, tak wspominał początki działalności klubu. „Do klubu „Grom" przeszedłem w ramach połączenia się KKS „Kolejarz" z KS „Grom". Praktycznie po zakończeniu wojny nie było żadnej bazy. Było jedno boisko na Stadionie Powiatowym. Sprzęt sportowy otrzymywaliśmy od znajomych, niejednokrotnie pozostały po Niemcach. Stroje sportowe były szyte przez żony zawodników lub ich matki. Te same piłki służyły do treningu i do rozgrywek meczów. Było ich 3-5. Wiązaliśmy je rzemieniem, a dętki zawiązywaliśmy sznurkiem".

W latach sześćdziesiątych, dużą i prężnie działającą jednostką gospodarczą w Wolsztynie była Wolsztyńska Fabryka Mebli, która objęła patronat nad KKS „Grom". W marcu 1965 roku odbyło się walne zebranie, na którym przekształcono „Grom" w klub międzyzakładowy, przynależny w dalszym ciągu do federacji „Kolejarz" i stąd nazwa Międzyzakładowy Klub Sportowy „Grom".

W sezonie 1976 nastąpiła reorganizacja i przeniesienie drużyny, zgodnie z podziałem administracyjnym, do okręgu zielonogórskiego.

Dnia 28 stycznia 1977 roku na walnym zebraniu, wybrano nowy zarząd i podjęto uchwałę o zmianie nazwy klubu z MZKS „Grom" na MZKS „Fam", co oznaczało jednocześnie, że Fabryka Akcesoriów Meblowych przejęła patronat nad klubem. Nazwa MZKS „Fam" funkcjonowała do 1989 roku.

Dnia 28 stycznia 1989 roku w sali klubu „Karat" w Wolsztynie odbyły się obrady Nadzwyczajnego Walnego Zebrania członków MZKS „Fam", celem zmiany nazwy klubu. Prezes, Zdzisław Ankiewicz w sposób wyczerpujący uzasadnił przyczyny takiej decyzji. Najważniejszą z nich była sytuacja ekonomiczna. Starania o dofinansowanie działalności statutowej klubu, czynione w wolsztyńskich zakładach pracy spotykały się wielokrotnie z odmową. Jako przyczynę podawano przeważnie dotychczasową nazwę klubu „Fam", która była „solą w oku" dla organów samorządowych i pracowniczych w zakładach pracy. Aby uniknąć tego typu sytuacji w przyszłości, zarząd zaproponował powrót do dawnej nazwy klubu. Uchwałą przyjęto pierwotną nazwę-Międzyzakładowy Klub Sportowy „Grom" w Wolsztynie.

W dniu 15 lipca 1994 roku na Walnym Zebraniu MZKS „Grom" po raz kolejny zgłoszono propozycję zmiany nazwy klubu, a dokładniej skreślenia w statucie klubu wyrazu „międzyzakładowy". Klub do 2007 roku nosił nazwę Klub Sportowy „Grom".

Klub Sportowy „Grom" Wolsztyn od początków swojej działalności działał jako stowarzyszenie i wpisany był do rejestru stowarzyszeń i związków na podstawie art. 28 prawa o stowarzyszeniach z dnia 27 października 1932 roku (Dz.U.Nr 94, poz. 808 z późniejszymi zmianami). Prowadził działalność statutową.

Ze względu na częste zmiany nazwy klubu, zmian prawnych, gospodarczych w Statucie Klubu na walnych zebraniach wielu zmian. W klubie obowiązywał Statut z dnia 29 marca 2005 roku (z wcześniejszymi zmianami). Szczegółowo formułował on zasady działania klubu:

§ 1 (...) klub jest stowarzyszeniem dobrowolnym osób fizycznych i prawnych. Wg § 2 pt. 1 Jego działaniem jest obszar Rzeczpospolitej Polskiej i krajów członkowskich Unii Europejskiej.

§ 3 pt. 2 Klub działa zgodnie z Ustawą z dnia 24.04.2003 roku, o działalności pożytki publicznego art. 4 pt. 14 - upowszechnienie kultury fizycznej i sportu 

W § 5 pt. klub jest stowarzyszeniem samodzielnym, nadzorowanym przez starostę, a w pt. 2, że współpracuje z jednostkami samorządu terytorialnego oraz szkołami szczebla podstawowego i ponadpodstawowego.

Satut określa również cele i środki działania, określa status członków oraz ich prawa i obowiązki.

§ 17 pt. 1 stwierdza, że władzami klubu są: Walne Zebranie członków klubu, Zarząd klubu, Komisja Rewizyjna, pt. 2 mówi, że kadencja władz trwa 4 lata, a pt. 3, że jej wyboru dokonuje się w głosowaniu tajnym.

W dalszych paragrafach określa się kompetencje Walnego Zgromadzenia oraz zasadność zwołania Nadzwyczajnego Walnego Zebrania. Statut określa skład liczbowy Zarządu i Komisji Rewizyjnej oraz ich zadania.

Rozdział V Statutu reguluje sprawy wychowawcze, nagany i nagrody, a w dalszych rozdziałach określa, co jest dochodem i majątkiem klubu oraz reguluje sprawę zmiany statutu i rozwiązania klubu.

W statucie jest także mowa o tym, że klub ma prawo używać pieczęci, barw, które są niebiesko-czerwone, emblematu z napisem „Grom" z rokiem założenia.

Zarząd Klubu Sportowego „Grom" w poszczególnych latach działalności

1945-1947

Alojzy Nadolny - prezes

1947- 1965

Franciszek Bartkowiak - prezes

Szczepan Ciszak - prezes

1965

Henryk Kobierzycki - prezes

1969

Józef Kukurowski - prezes

1972-1973

Stanisław Gowin - prezes

1974

Roman Donke - prezes

Wacław Beyer - wiceprezes d/s sportu

Ireneusz Kryś - wiceprezes d/s finansowo-gospodarczych

Ryszard Sieradzki - wiceprezes d/s wychowawczych

Czesław Kurpisz - skarbnik

Zdzisław Ankiewicz - sekretarz

Członkowie:

Stanisław Gowin

Szczepan Sleboda

Józef Perdziak

Zbigniew Dolicher

Kazimierz Ratajczak

Henryk Świątczak

1977

Jerzy Buza - prezes

1980-1985

Zdzisław Ankiewicz - prezes

Jacek Grzelak - wiceprezes d/s sportu

Jacek Traczyk - wiceprezes d/s finansowo-gospodarczych

Kazimierz Pietruszka - wiceprezes d/s wychowawczych

Kazimierz Ratajczak - wiceprezes d/s koordynacji

Czesław Kurpisz - skarbnik

Andrzej Kaczmarek - sekretarz

Członkowie:

Antoni Skorupiński

Ryszard Nolke

Henryk Wieczoerk

Janusz Mazurek

Stanisław Piter

 

1986-1989

Zdzisław Ankiewicz - prezes

Michał Hańćkowiak - wiceprezes d/s finansowo-gospodarczych

Kazimierz Pietruszka - wiceprezes d/s szkolenia i organizacji

Ryszard Rawecki - wiceprezes d/s wychowawczych

Jan Jasiński - skarbnik

Jan Domagała - sekretarz

Andrzej Laskowski - kierownik piłki ręcznej

Artur Skorupiński - kierownik piłki nożnej

Członkowie:

Edward Mastalerz

Jacek Grzelak

Feliks Kiciński

Leon Liman

 

1990

Zdzisław Ankiewicz - prezes

Michał Hańćkowiak - wiceprezes d/s finansowo-gospodarczych

Kazimierz Kubaś - skarbnik

Jan Domagała - sekretarz

Zbigniew Krysztofiak - kierownik sekcji piłki ręcznej

Członkowie:

Henryk Nowak

Antoni Skorupiński

Andrzej Przybyła

Janusz Ratajczak

Leon Liman

 

1992

Michał Hańćkowiak - prezes

Zdzisław Ankowiak - kierownik klubu

Zdzisław Mikołajczyk - skarbnik

Zbigniew Krysztofiak - kierownik sekcji piłki ręcznej

Członkowie:

Antoni Skorupiński

Leon Liman

Henryk Nowak

 

1994

Zdziasław Waligórski - prezes

Jan Jasiński - wiceprezes d/s piłki nożnej

Zbigniew Artwiński - wiceprezes d/s administracyjnych

Krzysztof Szymański - wiceprezes d/s finansowych

Leszek Stachura- skarbnik

 

1997-1998

Lech Lisiewicz - prezes

Karol Mońko- wiceprezes d/s piłki nożnej

Zdzisław Ankiewicz - wiceprezes d/s administracyjnych

Krzysztof Szymański - wiceprezes d/s finansowych

Tadeusz Piskorz- skarbnik

 

1998-1999

Zdzisław Ankiewicz - prezes

Jan Jasiński - wiceprezes d/s piłki nożnej

Wojciech Dechnik - wiceprezes d/s administracyjnych

Ireneusz Laks- wiceprezes d/s finansowych

Tadeusz Piskorz - skarbnik

 

2001

Mieczysław Markowski - prezes

Grzegorz Stefański - wiceprezes d/s finansowo-gospodarczych

Leszek Stachura - skarbnik

Henryk Piętka - sekretarz

Jan Jasiński - kierownik sekcji piłki ręcznej

Zdzisław Ankiewicz - księgowy

Członkowie:

Marek Droździk

Wacław Beyer

Władysław Wojciech

 

2004-2006

Jan Jasiński - prezes

Piotr Świrszcz. - wiceprezes d/s sportowych

Leszek Stachura - skarbnik

Lech Noski- sekretarz

Zdzisław Ankiewicz - wiceprezes d/s finansowych

Członkowie:

Krzysztof Jabłoński

Jarosław Gessner

Sławomir Wojtkowiak

 

Członkowie KS „Grom" w poszczególnych latach działalności klubu

1974

150 ogółem, w tym:

105 zawodników

45 wspierających i działaczy

 

1981-1985

138 ogółem, w tym:

95 zawodników

43 wspierajacych

 

1986-1989

171 ogółem, w tym:

wspierających 51

zwyczajnych 34

uczestników 86

 

1990

133 ogółem, w tym:

wspierających 50

zwyczajnych 40

uczestników 43

 

1992

130 ogółem, w tym:

wspierających 30

zwyczajnych 37

uczestników 61

 

1994

115 ogółem, w tym:

wspierających 8

zawodników 107

 

1999

105 ogółem, w tym:

wspierających 29 w tym:

zawodników 76

w tym: członków 21

Uczestników 54

 

2000

82 ogółem, w tym:

wspierających 24 w tym:

zawodników członków zwyczajnych i uczestników 63

członków zwyczajnych zawodników 22

uczestników zawodników 41

 

2002

68 ogółem

zwyczajnych 26

zawodników 42

w tym: do 18 lat 20

 

2006

145 ogółem

zwyczajnych 145 w tym:

do lat 16  - 91

od 16-18 - 10

powyżej 18 lat- 44

 

Sekcje KS „Grom" w okresie działalności

1945 - 1954

piłka nożna

 

1956 - 1969

piłka nożna

tenis stołowy

piłka ręczna

 

1969

piłka nożna

 

1970

piłka nożna

piłka koszykowa mężczyzn

 

1971

piłka nożna

piłka koszykowa mężczyzn

piłka koszykowa kobiet

 

1972 - 1976

piłka nożna:

seniorzy klasa A

juniorzy

trampkarze

piłka koszykowa mężczyzn:

seniorzy klasa A

piłka ręczna mężczyzn:

seniorzy klasa A

 

1977-1986

piłka nożna:

seniorzy klasa A

juniorzy

trampkarze

piłka ręczna mężczyzn:

seniorzy klasa okręgowej

juniorzy

 

1987 - 1990

piłka nożna:

seniorzy klasa okręgowej

seniorzy klasa C

juniorzy

trampkarze

piłka ręczna mężczyzn:

seniorzy klasa okręgowej

juniorzy

 

1991 - 1993

seniorzy klasa A

juniorzy młodsi

trampkarze starsi

trampkarze młodsi

piłka ręczna mężczyzn:

seniorzy klasa okręgowej

juniorzy

 

1994 - 1999

piłka nożna:

seniorzy klasa okręgowej

seniorzy klasa C

juniorzy

trampkarze starsi

trampkarze młodsi

 

1999 - 2001 

seniorzy klasa A

juniorzy młodsi

trampkarze starsi

 

2002 - 2003 

seniorzy klasa A

juniorzy młodsi

trampkarze starsi

trampkarze młodsi

 

2004 - 2006

piłka nożna mężczyzn

seniorzy klasa okręgowej

juniorzy starsi

trampkarze starsi

trampkarze młodsi

piłka nożna kobiet

juniorki

 

2006-2008 

piłka nożna mężczyzn

seniorzy klasa okręgowej

juniorzy starsi

trampkarze

młodziki

orliki

żaki

piłka nożna kobiet

seniorki

młodziczki

BAZA MATERIALNA 

Sytuacja materialna klubu była bardzo trudna. Trudności te dotyczyły sprzętu, zaplecza sportowego, finansów.

W 1945 roku dużą pomoc drużynie piłki nożnej udzielił Związek Walki Młodych, który sam nie posiadał żadnych funduszy, ale jego członkowie rozpoczęli akcję zbierania wśród mieszkańców Wolsztyna sprzętu sportowego. Drużyna otrzymała od Komendy Wojsk Radzieckich stare flagi niemieckie, z których uszyto stroje dla zawodników.

Początki działalności klubu zapadły w pamięci Zdzisława Ankiewicza. „W pierwszym okresie funkcjonowania klubu, do lat pięćdziesiątych działaczami i sponsorami byli kupcy i rzemieślnicy z Wolsztyna. Praktykowane było, że po meczu cała drużyna jadła obiad w restauracji, a koszty ponosili sponsorzy lub właściciele lokalu. Nie było właściwie żadnej ingerencji władz w działalność klubu.

Dopiero od lat pięćdziesiątych władze lokalne i partyjne zaczęły interesować się klubem. Starano się, by w klubie działali ludzie „partyjni", by organizowano imprezy podnoszące atrakcyjność świąt 1 Maja, 22 Lipca.

Z biegiem lat sport otrzymał określone ramy, powstały Powiatowe Komitety Kultury Fizycznej. Sejm uchwalił ustawę o kulturze fizycznej i sporcie.

Działaczami sportowymi, zawodnikami były osoby zaangażowane w sporcie, ale również ich sytuacja na początku działalności klubu nie była najlepsza, zwłaszcza w zakresie opieki i organizowania dla nich pomocy. „Zawodnicy nie korzystali ze stypendiów, opieki finansowej zakładów patronackich, jedynie mieli większą możliwość uzyskania pracy. Nie mieli przywilejów finansowych i rzeczowych z klubu. W pierwszych latach zawodnicy leczyli kontuzje we własnym zakresie. Lekarze prywatni chętnie pomagali kontuzjowanym. W latach 70-80, klub zatrudniał lekarza.

W późniejszych czasach dopuszczone było potwierdzenie przez lekarza, że osoba badana może uprawiać sport, jest zdrowa. Wymagane były badania przez lekarza sportowego, uprawnionego do wydawania zaświadczeń".

Klub Sportowy „Grom" w swoich działaniach powiązany był z zakładami pracy, które w myśl „Ustawy o Kulturze Fizycznej" z dnia 3 lipca 1984 roku art. 41, punkt 2 mówił: „Zakłady pracy mogą obejmować patronat nad stowarzyszeniami kultury fizycznej i udzielać im pomocy materialnej".

Działalność klubu w latach 1945-1966 wspomagał zakład patronacki, Polskie Koleje Państwowe w Wolsztynie, który przekazywał bezpłatne bilety na zawody sportowe. Dotacji udzielały też inne zakłady: Wolsztyńska Fabryka Mebli, Przedsiębiorstwo Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego (dalej: PPOW), Państwowy Ośrodek Maszynowy.

W latach  1966-1977  pomocy klubowi udzielały takie zakłady wolsztyńskie jak: Fabryka Akcesoriów Meblowych, Krawiecka Spółdzielnia Pracy „Bojownik", Komunalne Przedsiębiorstwo Remontowo-Budowlane, Spółdzielnia Pracy Usług Wielobranżowych, Przedsiębiorstwo Produkcji Elementów Budowlanych, Spółdzielnia Inwalidów „Powstaniec".

Gdy w 1977 roku patronat nad klubem objęła Fabryka Akcesoriów Meblowych, a klub przyjął nazwę Międzyzakładowego Klubu Sportowego „Fam", pomoc finansowa pozostałych zakładów bardzo zmalała. Przyczyną takiej sytuacji była opinia wśród społeczeństwa o wyróżnieniu zakładu patronackiego oraz to, że w latach 80-tych wiele zakładów pracy wstrzymało swoje świadczenia na rzecz sportu z przyczyn wynikających z sytuacji gospodarczej w kraju.

W latach 1980-1985 koszty klubu zwiększyły się w porównaniu z wcześniejszym okresem z powodu częstych wyjazdów na rozgrywki. Urząd Miasta i Gminy w Wolsztynie pokrywał wydatki na zakup sprzętu i transportu, ale w wymienionych latach pomoc władz lokalnych była niewystarczająca.

Duży wkład w rozwój sportu wolsztyńskiego wniosły władze sportowe. Wpłaty Wojewódzkiej Federacji Sportu w Zielonej Górze pozwalały zabezpieczyć klubowi podstawowy sprzęt sportowy.

Klub borykał się jednak przez cały czas z problemami finansowymi, dlatego cześć środków pozyskiwał sam poprzez sprzedaż biletów i ze składek członkowskich, a także przez organizowanie imprez sportowych.

W związku z ogólnokrajowym kryzysem gospodarczym, zarząd klubu w 1986 roku zatwierdził nowy statut klubu, uwzględniający prowadzenie działalności gospodarczej w klubie. Zarząd miał wiele trudności natury administracyjnej i organizacyjnej, by uzyskać zezwolenie na prowadzenie działalności, jaką było uruchomienie sklepu z artykułami przemysłowymi. Niestety przedsięwzięcie to nie przynosiło oczekiwanych korzyści, ponieważ brak było środków i możliwości otrzymania kredytu. Postanowiono starać się o powołanie „Rady Opiekuńczej Klubu". Porównując poszczególne lata zauważono wzrost wydatków, co w znacznym stopniu utrudniało pracę klubu.

Mimo trudności wynikających ze zmiany przepisów, wprowadzania prywatyzacji, wycofania się zakładów pracy od udzielania klubowi pomocy, nie nastąpiła likwidacja klubu, a jedynie cięcia oszczędnościowe.

KS „Grom" nie posiadał swojej bazy, chociaż w 1989 roku na Zarządzie poruszył sprawę budowy własnego obiektu sportowego na terenie byłego boiska przy Wolsztyńskiej Fabryce Mebli

DZIAŁALNOŚĆ NA RZECZ ŚRODOWISKA LOKALNEGO

Współpraca klubu „Grom" ze środowiskiem układała się zmiennie w zależności okresu czasu. Uwarunkowana była od sytuacji politycznej i gospodarczej kraju, od ustroju panującego w kraju i od stanu prawnego i finansowego klubu.

Jednak bez względu na okoliczności, które czasami „wymuszały" określone zachowania, działacze klubu zawsze starali się krzewić kulturę fizyczna i wyjść z propozycjami do lokalnej młodzieży i dzieci.

Ścisła współpraca między klubem, a młodzieżą szkolną była widoczna zwłaszcza w okresie powstawania sekcji piłki ręcznej. Istniało niepisane porozumienie między klubem „Grom" a MKS „Iskrą", na mocy, którego zawodnicy kończący wiek juniora mieli możliwość przejścia do pierwszej drużyny seniorów klubu „Grom" bez żadnych zobowiązań finansowych.

Bazą naboru zawodników do sekcji piłki ręcznej był Zespół Szkół Zawodowych w Wolsztynie, gdzie pracował trener prowadzący sekcję piłki ręcznej, Andrzej Lisiecki. Pełnił on funkcję nauczyciela wychowania fizycznego.

Sekcje piłki nożnej swoich potencjalnych zawodników trampkarzy, juniorów, a w późniejszych latach orląt i żaków poszukiwały w szkołach podstawowych nie tylko w Wolsztynie, ale też w pobliskich wsiach.

W KS „Grom" była bardzo duża rotacja zawodników, zwłaszcza w drużynie seniorów, co miało związek z wiekiem poborowym. Dlatego zakres oddziaływań klubu sięgał poza granice miasta, co wzmacniało współpracę ze środowiskiem wiejskim, zwłaszcza z Ludowymi Zespołami Sportowymi z Kębłowa i Chorzemina.

Zawodnicy wymienionych zespołów okresowo zasilali szeregi KS „Grom", a w zamian za to klub przekazywał na rzecz macierzystych klubów sprzęt sportowy, wypożyczał środki transportu.

Kolejną płaszczyzną działalności klubu w środowisku była współpraca z OSiR. Klub „Grom" nie posiadał własnej bazy i dlatego korzystał od lat ze stadionu, urządzeń socjalnych oraz pomieszczeń na sprzęt sportowy.

W czasach, gdy klubem opiekowały się zakłady patronackie wykonywały one na rzecz OSiR usługi typu: naprawa drzwi metalowych, naprawa pochylni w wypożyczalni sprzętu wodnego, wywóz nieczystości ze stadionu.

Zakład dotujący klub, Krawiecka Spółdzielnia „Bojownik" w ramach współpracy wykonywała dla OSiR usługi krawieckie, których kwota w 1982 roku wyniosła 10 tys. zł. Zawodnicy klubu wykonywali prace związane z utrzymaniem boiska OSiR.

Klub „Grom" korzystał również z usług Zespołu Szkół Zawodowych, gdzie dzięki przychylności dyrekcji korzystali z sali gimnastycznej, w której odbywały się treningi. W zamian za taką możliwość zakład patronacki FAM, wykonał na rzecz szkoły drzwi do szatni sportowych, boazerię, ochrony na grzejniki, tablice wyników. Uczniowie szkoły, którzy byli niejednokrotnie zawodnikami „Grom" w czynie społecznym zbudowali trybuny wokół boiska do piłki ręcznej, założyli krawężniki wkoło boiska przystosowując je zimą na lodowisko.

Sekcja piłki nożnej w okresie zimowym korzystała z sali gimnastycznej Szkoły Podstawowej nr 1, szkoła natomiast otrzymywała nieodpłatnie narzędzia do pracowni technicznej. Ponadto zakład FAM dostarczał zabezpieczenia plastikowe do mebli szkolnych, udostępniał autokar zakładowy na imprezy i wycieczki szkolne, naprawiał sprzęt audiowizualny, a Spółdzielnia Krawiecka „Bojownik" uszyła zasłony do auli szkolnej. Zakłady wykonywały usługi dla szkoły nieodpłatnie.

Klubowi swoją pomocą służył również Zespół Opieki Zdrowotnej, wykonując zawodnikom bezpłatne badania kontrolne.

Zawodnicy nie tyko korzystali z dobroczynności instytucji, ale także sami angażowali się w życie społeczne Wolsztyna. Działacze, trenerzy, zawodnicy pełnili funkcje sędziów i organizatorów imprez sportowych dla takich zakładów jak: FAM, PKP Wolsztyn, Wolsztyńskiej Fabryki Mebli.

KS „Grom" w latach siedemdziesiątych organizował Międzyzakładowy Turniej Piłki Ręcznej o Puchar Prezesa MZKS „Fam", Turniej Piłki Nożnej o Puchar I Sekretarza Komitetu Gminnej PZPR, Turniej Piłki Nożnej o Puchar I Sekretarza Komitetu Powiatowego PZPR, Turniej Piłki Ręcznej o Puchar Naczelnika Miasta i Gminy, Turniej Piłki Koszykowej o Puchar Przechodni „Głosu Wolsztyńskiego, Turniej „starszych panów" w piłce nożnej o puchar Przewodniczącego Powiatowego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki.

W latach dziewięćdziesiątych wraz z nastaniem kryzysu gospodarczego działalność klubu w społeczeństwie ustała. Złożyło się na to wiele czynników. Zakłady pracy zrezygnowały z patronowani klubu z prostej przyczyny. Oszczędności materialne, brak korzyści ze sponsorowania klubu, który niestety nie odnosił spektakularnych sukcesów.

ZAKOŃCZENIE

Klub „Grom" w swojej działalności przechodził okres wzlotów i upadków. Znaleźli się jednak działacze, trenerzy, instruktorzy i zawodnicy, którzy dołożyli starań, aby upowszechniać kulturę wśród mieszkańców Wolsztyna i okolic. Dzięki takiej postawie KS „Grom" ma już ponad 60-letnią tradycję i jest najdłużej działającym klubem sportowym w mieście.

KS „Grom" od chwili powstania utrzymywał kontakty ze środowiskiem miasta. Współpraca z zakładami pracy, szkołami i organizacjami społecznymi układał się różnie w różnych okresach czasu.

W czasach PRL-u uczestnictwo klubu w życiu społecznym miasta było   wpisane obligatoryjnie, co wynikało z polityki państwa i władz miasta.Drużyny „Gromu" brały udział w turniejach, imprezach festynach z okazji świąt państwowych takich jak: obchody 1-go maja, 22 lipca. Był to czas dużej aktywności klubu w środowisku.

 W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych w wyniku kryzysu gospodarczego i zmiany ustroju w kraju, klub znalazł się w nowych realiach. Musiał ze zdwojona siłą szukać sposobów rozwiązań, aby móc działać.

 

Zmienil się ustrój. Zmienily się czasy... a klub istnieje... I  razem piszemy dalszą jego historię...

Tą mniej lub bardziej udaną próbę spisania historii naszego klubu dedykujemy wszystkim byłym i obecnym działaczom, zawodnikom, trenerom, kibicom... a szczególnie tym najmłodszym, bo to oni będą naszą przyszłością.

 

P.S. Jeżeli dysponujesz wiadomościami, zdjęciami, wycinkami prasowymi związanymi z nasza historią prosimy o kontakt. Nasze archiwum jest ciągle tworzone i uzupełniane.